_

Τρίτη 2 Απριλίου 2013

Preparedness, αλλά.. Light?



Στις παρακάτω γραμμές θα προσπαθήσουμε να κάνουμε –για αρχή- μόνο μια προσέγγιση σε κάτι που μας προβληματίζει. Πως γίνεται να κάνει κανείς το preparedness ένα μικρό μέρος μόνο της ζωής του, χωρίς δηλαδή να χρειάζεατι να αφιερώνει αρκετό χρόνο καθημερινά?

Όταν για πρώτη φορά παρακολουθήσαμε τις συνεντεύξεις κάποιων Preppers μας ενόχλησε κάτι που ομολογούσαν. Ότι το preparedness ήταν ένα μεγάλο μέρος της ζωής τους, όλο το υπόλοιπο της μέρας τους μετά την δουλειά δηλαδή.

Λίγα χρόνια μετά ακόμα το πιστεύουμε ότι αυτό είναι κάτι αφύσικο. Γιατί η ζωή είναι και πολλά άλλα πράγματα από το να προετοιμάζεται κανείς για αν επιτύχει ασφάλεια και άνεση στις δύσκολες περιπτώσεις που η ζωή μας έρχεται τα πάνω κάτω. Επίσης μας απασχολεί το ότι τρόπος που προσεγγίζει και ασχολείται κανείς με το preparedness –που είναι εμπειρικός και βασίζεται στις πρακτικές άλλων- απαιτεί πράγματι ΠΟΛΥ ελεύθερο χρόνο.

Και είναι αλήθεια αυτό. Γιατί ένας prepper πρέπει σε διάστημα μερικών χρόνων να μάθει κάποια βασικά πράγματα για να καλύψει την απόσταση –ή και χάσμα- από την αυτάρκεια των παλαιότερων τοπικών κοινωνιών και των παππούδων μας, όταν αυτοί γεννιούνταν μέσα σε ένα τέτοιο σύστημα και είχαν την μισή τους ζωή καιρό για να τα διδάξουν στους επόμενους.
Ταυτόχρονα ένας Prepper έχει και πολλά νέα πράγματα που τα επιβάλει ο σύγχρονος τρόπος ζωής για να αφομοιώσει και να επιτύχει κάποια αυτοδυναμία σε αυτά.
Ξεκινώντας από τα απλά, πρέπει να έχει αναπτύξει τις δεξιότητες του στη Αγγλική γλώσσα, στην χρήση και την λειτουργία των υπολογιστών και του διαδικτύου για να μπορεί να επικοινωνεί και να διδάσκεται από άλλους preppers.
Και στη συνέχεια πρέπει να διδαχτεί και να καλλιεργήσει δεξιότητες όπως οι πρώτες βοήθειες και προχωρώντας να αποκτήσει αρκετές γνώσεις κηπουρικής για να στήσει τον μικρό του κήπο, και ζωοτεχνίας αν θέλει να προχωρήσει στα οικόσιτα ζώα. Αλλά θα χρειαστεί να αποκτήσει και τεχνικές (και επιστημονικές) γνώσεις για να μπορεί να στήσει μόνος του ένα φωτοβολταϊκό σύστημα και ένα σύστημα εναλλακτικών επικοινωνιών.
Σκεφτείτε –για παράδειγμα- πως σε μια εποχή που ο μέσος οδηγός ΔΕΝ ξέρει να αλλάζει ένα λάστιχο στο αυτοκίνητο του, ένας prepper θα πρέπει για πρακτικούς λόγους –αλλά και για λόγους αντίληψης- να μπορεί να κάνει κάποιες βασικές επισκευές στο αυτοκίνητο του, όσο δηλαδή τα σύγχρονα αυτοκίνητα του το επιτρέπουν.

Όλα αυτά απαιτούν Χρόνο. Ειδικά όταν κάποιος βάζει σαν στόχο να επιτύχει ένα σημαντικό βαθμό αυτάρκειας και αυτοδυναμίας μέσα σε 2-3 χρόνια καθώς αισθάνεται την πίεση των κινδύνων της σύγχρονης ζωής.
Αλλά ο πολύς χρόνος που αναλώνεται σε μια μόνο δραστηριότητα μπορεί να γίνει φθορά.
Το ζητούμενο λοιπόν είναι ένας νέος τρόπος προσέγγισης του preparedness λιγότερος απαιτητικός και ασφυκτικός.
Αυτό τον νέο τρόπο ομολογούμε ότι δεν τον έχουμε βρει ακόμα.
Προσπαθούμε ακόμα να βρούμε μια ισορροπία στην σύλλογο των εφοδίων και του εξοπλισμού μας και στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων μας.

Πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα της προσέγγισης που επεξεργαζόμαστε είναι η παρασκευή ψωμιού. Αυτή την ξεκινήσαμε αρκετά χρόνια μετά την έναρξη τις ενασχόλησης μας με το preparedness και προς το παρόν θα γίνεται περιοδικά με στόχο και να αναπτύξουμε την τεχνική μας ώστε να μας δίνει επιτυχημένο αποτέλεσμα κάθε φορά και να μας βοηθά στην χρήση/ανακύκλωση των αποθηκευμένων μας εφοδίων.
Από την άλλη δεν σκοπεύουμε να κάνουμε την παρασκευή ψωμιού μέρος της καθημερινότητας μας. Και γιατί απαιτεί χρόνο (και ίσως και ηλεκτρική ενέργεια μεγαλύτερη του κόστους αγοράς) αλλά και επειδή επιβάλλει συχνότερη ανακύκλωση των αποθεμάτων μας άρα και ανάλογο προγραμματισμό.
Ένα άλλο παράδειγμα είναι η παρασκευή σαπουνιού. Αν και φαίνεται να γοητεύει κάθε νέο prepper και survivalist εμείς εκτιμήσαμε ότι δεν αξίζει –προς το παρόν τουλάχιστον- τον κόπο, τις αποτυχίες και τα έξοδα μιας αρχικής επένδυσης. Σκεφτείτε πως το να λείψει το σαπούνι σημαίνει πως θα έχουμε φτάσει σε κατάσταση κατάρρευσης τύπου MadMax. Ίσως θα ήταν πιο αποδοτικό μέσα στα πλαίσια της καθημερινότητας να αφιερώσουμε τον ίδιο ακριβώς χρόνο και κόπο την καλλιέργεια πατάτας που θα μας δώσει τροφή και μάλιστα σε μεγάλη ποσότητα που είναι εύκολο να συντηρηθεί αλλά και να ανταλλαγεί.

Μόνο που η ανάπτυξη ενός τέτοιου συστήματος “ελαφριάς” ενασχόλησης με το preparedness απαιτεί και αυτή χρόνο. Χρόνο για την αναθεώρηση των προτεραιοτήτων και μελέτη. Μελέτη και αξιολόγηση των δραστηριοτήτων και των αναγκών του preparedness με βάση όχι μόνο τον διαθέσιμο ελεύθερο χρόνο αλλά και την κατανομή του μέσα στο έτος και στην ημέρα.. Και «κοστολόγηση» του κόπου που καταβάλει κανείς σε χρόνο και σε χρήμα. Για να επιτευχτεί μια ευνοϊκή ισορροπία μεταξύ αυτών των παραγόντων.

Ελπίζουμε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε σε αυτό σύντομα. Μέχρι τότε θα σας αφήσουμε με μια φράση του Jack Spirco του Survival Podcast.
“You may Prepare for Disaster, but do you Prepare for Life?’
Σκεφτείτε το, έχει πολλές διαστάσεις!

Σάββατο 30 Μαρτίου 2013

Η Ορειβασία σαν Εισαγωγή στο Preparedness


Το να λειτουργεί η ορειβασία (ή πιο σωστά το Hiking) σαν τρόπος εισαγωγής κάποιου στο Preparedness μας φαίνεται αυτονόητο. Στο κείμενο αυτό λοιπόν θα αναπτύξουμε την σκέψη μας και θα δικαιολογήσουμε το γιατί.
Αλλά και για όσους ασχολούνται με το Preparedness, έχουν περάσει (και ξεπεράσει) το στάδιο της σύνθεσης μια καλής BugOutBag και έχουν εξασκηθεί και λίγο, είναι το ίδιο αυτονόητο.

Ομοιότητες στον Εξοπλισμό.
Ας αρχίσουμε με αυτό. Υπάρχουν ομοιότητες μεταξύ του εξοπλισμό των δύο αυτών ασχολιών.
Sleeping bag, αδιάβροχα, σκηνή και άλλα πρόχειρα καταλύματα, φίλτρα νερού, σκεύη φαγητού και φαγητό μεγάλης θερμιδικής και διατροφικής αξίας ικανό να στηρίξει μια παρατεταμένη σωματική άσκηση. Εξάλλου οι ίδιες ανάγκες και λειτουργίες οδηγούν σε κοινές λύσεις.
Επίσης το βάρος είναι ο τελικός κριτής. Αν και πολλοί preppers και survivalists ξεκινούν με στρατιωτικό εξοπλισμό (ίσως γιατί αναπολούν την στρατιωτική τους θητεία ή δεν έχουν άλλο σημείο αναφοράς) σύντομα επιλέγουν εξοπλισμό που να συνδυάζει ικανοποιητική απόδοση και χαμηλό βάρος κάτι που τους φέρνει αυτόματα στον ορειβατικό εξοπλισμό.
Εξάλλου ο εξοπλισμός ορειβασίας και camping εξελίσσεται με ρυθμούς ταχύτερους του στρατιωτικού και για λόγους εμπορικότητας και γιατί ο στρατιωτικός υστερεί ανάμεσα στα άλλα και λόγου του άκαμπτου συστήματος εφοδιασμού. Άρα και το εύρος των επιλογών γίνετια μεγαλύτερο και προσδίδει μεγαλύτερη προσαρμοστικότητα στις ανάγκες ενός prepper.

Κοινές Δεξιότητες
Η ορειβασία καλλιεργεί (και απαιτεί) κοινές δεξιότητες με το Preparedness. Ένα BugΟut σε αφιλόξενο τερέν έχει ομοιότητες με το hiking διάρκειας μερικών ημερών.
Ο ορειβάτης οφείλει να έχει βασικές γνώσεις επιβίωσης, όπως προσανατολισμού και χρήσης των ανάλογων μέσων, να γνωρίζει τις βασικές αρχές λειτουργίας και κατασκευής των πρόχειρων καταλυμάτων, όπως επίσης το άνναμα της φωτιάς, το μαγείρεμα με λιγοστά μέσα (φωτιά και μικρές στόβες), αλλά και αν έχει και βασικές γνώσεις πρώτων βοηθειών, προσωπικής υγιεινής  και επιβίωσης.
Αλλά όλα αυτά είναι δεξιότητες που θα βοηθήσουν το οποιοδήποτε να τα βγάλει πέρα και στην περίπτωση φυσικών καταστροφών. Είτε θα διαβιεί σε καταυλισμό ανθρωπιστικών οργανώσεων είτε είναι αποκλεισμένος στο σπίτι του για μερικές μέρες χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, είτε έχει «πάρει τα βουνά».

Ένα άλλο κοινό χαρακτηριστικό είναι και η προσαρμογή στο περιβάλλον.
Όπως ο ορειβάτης ξεκινά την πορεία του γνωρίζοντας ότι θα ταλαιπωρηθεί από τον καιρό, το δύσκολο έδαφος και την έλλειψη ευκολιών και ανέσεων, έτσι και ο prepper αποδέχεται ότι θα βρει κάποια στιγμή μπροστά του δυσκολίες τις οποίες είναι αποφασισμένος να αντιμετωπίσει.
Κοινό χαρακτηριστικό λοιπόν είναι η προσπάθεια να διατηρηθεί κάποια άνεση στις αντίξοες συνθήκες, η εξοικονόμηση δυνάμεων και ο υπολογισμός του ρίσκου και της σχέσης προσπάθειας και επιτεύγματος.
Επίσης – σε ένα βαθμό τουλάχιστον- ο ορειβάτης λειτουργεί εκμεταλλευόμενος τους πόρους που του εξασφαλίζει το περιβάλλον. Μέσα στα ενδιαφέροντα του είναι σε ένα βαθμό τα άγρια εδώδιμα είδη (πχ τσάι του βουνού, κάστανα κτλ), αλλά οφείλει αν εκμεταλλευτεί και τους άλλους πόρους κυρίων όπως το κατάλυμα και νερό.
Η προσαρμοστικότητα είναι η κρίσιμη έννοια που πηγάζει από τα παραπάνω και πιστεύουμε ότι έχει γίνει φανερό ότι περισσότερο από όλους ο ορειβάτης είναι πιο κοντά στην έννοια του Preparedness.

Αυτοδυναμία, Αυτάρκεια και Mindset
Από τα παραπάνω συνάγεται αβίαστα ότι ορειβάτης και prepper είναι αναγκασμένοι να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους για κάποιο χρονικό διάστημα, χωρίς πολλές ευκολίες, και πρέπει επίσης να κάνουν συνέχεια επιλογές σωστής διαχείρισης και διατήρησης των υλικών των εφοδίων και των δυνάμεων τους.
Πολλές από αυτές τις επιλογές –και λύσεις που εφαρμόζονται- έχουν άμεση συνάφεια με το preparedness. Πολύ χαρακτηριστική είναι η περίπτωση τυο φαγητού όπου οι περισσότεροι εξελιγμένοι ορειβάτες (hikers μεγάλων αποστάσεων) προτιμούν αφυδατωμένες τροφές που συνήθως παρασκευάζουν, αποθηκεύουν και συσκευάζουν μόνοι τους. Ένας prepper εκμεταλλεύεται αυτή την τεχνογνωσία και συνήθως δεν χρειάζεται παρά να την προσαρμόσει στο μέγεθος των αναγκών του.

Με την δική μας συλλογιστική θα λέγαμε ότι ένας ορειβάτης μαθαίνει να λειτουργία μακριά από τα συστήματα υποστήριξης στη διάρκεια του ταξιδιού του. Κάτι που δεν είναι και διαφορετικό των επιδιώξεων ενός Prepper.

Οι Διαφορές μεταξύ Ορειβασίας και Preparedness

Μπορούμε να εντοπίσουμε 3 βασικές διαφορές μεταξύ των δύο αυτών ασχολιών.
Η πρώτη εντοπίζεται στην χρονική στιγμή του γεγονότος. Ένας ορειβάτης έχει τον απόλυτο έλεγχο του Πότε και του Που. Αντίθετα ο Prepper είναι αναγκασμένος να αντιδράσει σε αιφνίδιο κατά κανόνα γεγονός, ή τουλάχιστον σε περίπτωση που υπάρξει κάποια σχετική προειδοποίηση, η στιγμή δεν θα είναι πιθανόν βολική.
Κατά αντιστοιχία η χρονική διάρκεια του γεγονότος είναι στην επιλογή του ορειβάτη μόνο. Ο Prepper μπορεί μόνο να σχεδιάσει βασιζόμενος στην εκτίμηση του για την διάρκεια του γεγονότος, και αν κάπου μπορεί να επέμβει αυτό είναι στο μέγεθος και στην επίδραση των επιπτώσεων σε αυτόν.
Τέλος οι διαθέσιμοι πόροι και η αναπλήρωση τους είναι επίσης στον απόλυτο έλεγχο του ορειβάτη. Στις μεγάλες διαδρομές Hiking για παράδειγμα, οι ορειβάτες μπορούν να ανεφοδιαστούν σε ενδιάμεσους σταθμούς-καταστήματα και συχνά ταχυδρομούν εκ των προτέρων τα εφόδια τους σε αυτούς. Αντίθετα η φύση των έκτακτων αναγκών και η διάρκεια τους είναι αδύνατο να προβλεφτούν από τον οποιονδήποτε και η αυτάρκεια δεν μπορεί να αποτελέσει λύση σε όλες της ανάγκες.

Παρ’ όλα αυτά πιστεύουμε ότι είναι πια προφανές ότι ένας Prepper μόνο να κερδίσει μπορεί από την ενασχόληση με τα σπορ του βουνού και γιατί τον βάζει μπροστά σε ενδεχόμενα σενάρια, και του καλλιεργεί δεξιότητες, αλλά και τον βγάζει από το σπίτι και το καβούκι του.

Κυριακή 24 Μαρτίου 2013

Μια Έκκληση για τους Κύπριους αναγνώστες του Blog.

Αντιλαμβανόμαστε ότι οι ώρες είναι δύσκολες, και ρεαλιστικά, τα πράγματα δείχνουν ότι δεν θα τελειώσουν σύντομα.
Όμως όποιος έχει φτάσει μέχρι εδώ δεν το έκανε γιατί παρακινείται από μεμψιμοιρία αλλά από αποφασιστικότητα για να αντιμετωπίσει πρόσωπο με πρόσωπο τα γεγονότα και τις δυσκολίες.

Ζητούμε λοιπόν την βοήθεια σας. Χρειαζόμαστε τις δικές σας αναφορές για το πώς τα γεγονότα στην χώρα σας αυτές τις στιγμές επηρεάζουν την καθημερινότητα σας και αυτή των συμπολιτών σας. Μπορείτε να ποστάρετε σχόλια εδώ ή να μας στείλετε e-mail στο greekpreparedness@yahoo.gr.

Και θέλουμε να σας πούμε  το εξής. Αν καταφέραμε σε προσωπικό επίπεδο να σταθούμε στα πόδια μας στην Ελληνική κρίση είναι γιατί –ανάμεσα στα άλλα- τα άρθρα του blog και η εμπλοκή μας στην περιγραφή της εδώ κατάστασης σε ξένα διαδικτυακά μέσα (πχ εδώ), λειτούργησαν καθαρτικά, βοηθώντας μας να κάνουμε ένα μεγάλο βήμα μπροστά με το να αναζητούμε –μέσα στον θόρυβο των γεγονότων- το τι μας συμβαίνει.

Αν πιστεύετε ότι κάτι τέτοιο μπορεί να σας δώσει δύναμη, προχωρήστε.
Ευχαριστούμε.

Δευτέρα 18 Μαρτίου 2013

Μιχάλης Καλογεράκης – Σοβαρή Αυτάρκεια

...και ενεργειακή αυτονομία.

Οι εφαρμογές που θα δείτε στο παρακάτω βίντεο δεν είναι βέβαια και κάτι πρωτότυπο, καθώς παρόμοιες συσκευές παραγωγής καύσιμου αιθανόλης και υδρογόνου διατίθενται και στο εμπόριο από πιο “ανεξάρτητους” κατασκευαστές.
Είναι όμως το μέγεθος της εφαρμογής τους στην προκειμένη περίπτωση που εντυπωσιάζει.

Το μόνο που μπορούμε να προσθέσουμε είναι –με ένα χαμόγελο- είναι «κουζουλοί αυτοί η Κρητικοί»!



Σάββατο 2 Μαρτίου 2013

Hiking as an Introduction to Preparedness


For those that have assembled a BugOutBag, maintain and occasionally use it, it’s an easy observation to make. Hiking and the “Great BugOut” are alike.
But does this similarity go further to Preparedness and everyday living?

Dealing with Gear first.
There IS a similarity in Gear between the two. Sleeping bag, rainwear, tarp & tents, water filters, easy to cook and calories intense food, and more. And to no one’s surprise. Common functions and needs make for the same solutions and equipment chosen.
In our case weight is the great equalizer. When you have to lug a backpackful for days you will eventually end up at the lightest and most efficient items regardless of market.
It is no wonder that preppers and survivalists start with military gear at first then proceed to the hiking range. Military gear is for hard use first then weight. And weight will beat macho every time.
The more advanced prepper gear kits will combine elements from both worlds. But to do so one has to go thru the process of selecting for function, efficiency, reliability and cost.

But before Gear come Skills.
For once more the needs to function in similar environments and conditions dictate the commonality of means and the skills to use them.
Proper knowledge of Navigation, Fire Building, Shelter Building, First Aid and Camp Cooking are required in both cases.
The same goes for adapting to the environment. While camouflage for the BugOut and bright colors for the hiker come to mind and may be your objections, this is not the real issue.
The issue is the ability to cope with extreme weather, unfriendly locations and also find ways to comfort, which in turn saves you energy and stamina. Much the same, exploiting resources (like finding water) saves you far more effort and pain than lugging them all the way to your objective.

Adaptability is the keyword here, and the point we want to make is that any hiker is closer to the preparedness basics (and survivalism if you want) than any other man.
And even though all the points made above relate to the Survivalism infatuation the “Great BugOut”, hiking goes further into the preparedness core.

It Nurtures Self-Reliancy and Mindset.
Self-Reliancy because a hiker has to do in his own for a number of days and what more, he has to make the right choices balancing effort and resources to last.
Camp cooking is not only a proven way to cook during an electrical blackout. It is also the implementation of diet principles to sustain you for days of increased physical activity. By being an advanced hiker you have to get the knowledge of food basics like preservation, nutrition and preparation, even getting creative in the latter. And many of them prepare and pack their own dehydrated food.
Behind every hiker’s first aid skills and kit lies the realization that you have to make with those scant resources and not any medevac for some time, and drives in the sense for safety and accident avoidance (caution) when you are in the remote setting.
And lastly –related to the gear and weight issue- hiking cultivates the sense of balance of risk, effort, and energy and stamina preservation.
One could go further into saying that hiking forces and trains you to making the right choices when operating far from the systems of everyday life, which is the same indeed about preparedness.

And this brings us to Mindset. Hiking by default is about finding your Limits and sourcing the Motivation to proceed towards your Goal while Fighting the remote environment Without any of the modern every day conveniences. And gaining Joy and Confidence in the mean time. Sounds familiar?

The Differences of the two.
This article would be incomplete without a short reference to the differences between hiking and preparedness.
For one, the exposure time for hiking is finite and pre-defined.
Resupply options of guaranteed quality are available, and above all,
It is a preplanned event with an expected favorable outcome.

These considerations are true and should be positively addressed by any prepper, yet they cannot rob of the value of hiking in instilling (and maintaining) the survival and preparedness principles in a beginner’s efforts. Especially since it does it in an enjoyable, favorable and familiar way.